با ما همراه باشید

دیدگاه

زباله باری نیست که آن را نگه داری

منتشر شده

در

سیامک صدیقی: با بوی لهیده همراه، می افتد توی سرازیری کُند حافظ و تریلی را در بامداد خیابان های تهران، پیش می برد. چشم های خواب زده راننده در تمامی این مسیر تکراری شبانه و در میانه تنهایی و سکوت فقط آرادکوه را می بیند که ۴۰ کیلومتر آن سوتر برای چند هزار تن زباله هر روزه دهان باز کرده است. تریلی، زباله بار زده است و بوی پرپشت چسبناک از لابه لای ۶۵ تن محموله ناهنجار آن، آرام بیدار می شود و سر می خورد در هوای ملایم تهران. عقربه ها خودشان را به حوالی ساعت سه سحرگاه رسانده اند که عربده سرخوش چند جوان از یک سواری عجول، سکوت را از مسیر خواب آلود خیابان می گیرد و به سمت راننده خیز برمی دارد: چطوری آشغالی؟ سواری با همان شتاب دور می شود و این واژه کم حجم با تمام بی حرمتی دامن گیرش گره می خورد به چرخ های تریلی و گیر می کند به دالان های چسبناک گوش راننده… در سراسر مسیر تا خالی کردن زباله در آرادکوه و هفته های بعد با او همراه می شود و آن قدر با او می ماند که وقتی سوار تریلی اش می شوم، پیش از همه چیز این خاطره را با ترکیبی از ریشخند و بغض برایم تعریف می کند.

شمار چشمگیرکامیون‌های حمل زباله اولین چیزی است که حواس چشم ها را با خودش گلاویز می‌کند. کامیونهای ایسوزو دُم به دُم از در شمالی وارد میشوند و در همان مقدمه حضور برای وزن‌کشی روی باسکول میروند. ایسوزوهای شکم پر که اگر سنگینی زبالههاشان به عدد چهار و نیم تن تجاوز نکند، جواز ورود به سکوها را پیدا میکنند. اینجا و همراه با پسماندهای هممرز با تعفن، ایستگاه میانی انتقال پسماند بیهقی است؛ جایگاهی شامه آزار که یک فصل مهم از سفرنامه هر روزه زباله در آن ثبت میشود. نگهبان های ورودی ۲۰۰ بار ورود ایسوزوهای سرشناس شهر را تیک م یزنند تا حجم زباله روزانه به ۷۰۰ تن برسد. اینجا یکی از ۱۱ ایستگاه میانی پایتخت است که همگی نفسهای آخرشان را میکشند؛ نوآوری های روزگار مدرن و واخواهی های دوستداران زمین، سالهای بسیاری است که دست روی زباله گذاشته و حالا پایتخت به سمت بایگان یکردن ایستگاه های میانی و ایجاد مراکز تخصصی بازیافت (ام.آر.اف) رفته است.
راننده تریلی های زباله کش که تمامی شب های سال در تکراری محصور، مسیری ثابت را سه بار تا آرادکوه در جنوبی ترین نقطه تهران م رود و هر بار ۳۰ تن پسماند را با خودش همراه میکند. زباله ها راه می افتند به سمت آرادکوه؛ و ملازمت یک ساعته با همراهان بدبو آغاز م شود. توی اتاقک کابین شلختگی جنجال می کند؛ ظرف غذای نیم مانده شام و لیوا ن های قهوه- ماسیده بلاتکلیف همه جا رها شده اند. پلاستیک های تخمه و پوست های پراکنده آن، فلاسک خسته چای، قوطی کم جثه قهوه، چیپس های خانگی و میوه های قاچ شده.

« مرکز پردازش و دفع پسماند آرادکوه » یک تابلوی رنگ پریده ممتد است که تریلی سرش را به سوی ورودی آن خم میکند و به سمت بوی غلوشده گندید های میرود که تمام قد به پیشواز آمده است. اینجا منزلگاه هفت هزار تن زباله روزانه تهرانی هاست. سفرنامه آشغال با رسیدن به سکوی تخلیه به انتها میرسد و تریلی، بارش را میان زباله ها خالی میکند. لا به لای پشته های عظیم زباله، تریلی های دیگری هم می آیند و می روند و همگی دومین سفر تکراری امشبشان را به پایان برده اند. ابراهیم جایی در میانه بوی خی زبرداشته پوسیده، سیگار م یکشد؛ دو هزا رو ۹۲۰ شب زباله آورده است؛ معادل عدد حیر ت آور هش تهزا رو ۷۶۰ سفر به آرادکوه.

متن بالا بخشی از گزارش تهیه شده با عنوان “زباله کشی در هیاهوی خواب و خیابان های تکراری تهران” بود. متن کامل آن را می‌توانید در صفحه 10 روزنامه شرق چاپ 9 اردیبهشت 1402 بخوانید.

ادامه مطلب
تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه

روز جهانی آب

منتشر شده

در

توسط

پیام های کلیدی روز جهانی آب

💧آب هم می تواند صلح ایجاد کند هم جرقه درگیری باشد. هنگامی که آب کمیاب یا آلوده است، یا زمانی که مردم برای دسترسی به آن تلاش می کنند، تنش ها بر سر آب می تواند افزایش یابد. با همکاری در زمینه آب، ما می توانیم نیازهای آبی همه را متعادل کنیم و به ثبات جهان کمک کنیم.

💧رفاه و آرامش به آب متکی است. همانطور که کشورها در حال تلاش برای مقابله با تاثیرات تغییرات اقلیمی، مهاجرت دسته جمعی و ناآرامی های سیاسی هستند، باید همکاری آب را در مرکز برنامه های خود قرار دهند.

💧آب می تواند ما را از بحران خارج کند. ما می‌توانیم با اتحاد حول محور آب، استفاده منصفانه و پایدار از آب، هماهنگی بین جوامع و کشورها را از کنوانسیون‌های سازمان ملل در سطح بین‌المللی تا اقدامات در سطح محلی تقویت کنیم.

@ENVNEW

منبع: سازمان ملل

ادامه مطلب

دیدگاه

انسان بود که محیط زیست را تخریب کرد( برای روز ملی آب،۱۳ اسفند)

منتشر شده

در

توسط

شاید کمتر کسی بداند روز ۱۳ اسفند ماه هر سال به نام روز ملی آب نامگذاری شده است؛ شعار این روز هم “ریاضت آبی، مشارکت همگانی، شتاب در تغییر” اعلام شده است.
به گزارش ایرنا مناسبت های تقویمی، بهانه و فرصتی هستند تا توجه عموم و نخبگان را به اهمیت روزهای نامگذاری شده برای آن جلب کنند و اما “آب” نیز در جهان و ایران، یکی از این موضوعاتی است که دست مایه تعریف روز و حتی هفته برای گسترش آموزش ها و توجه ها به این موضوع مهم می شود.
روز ملی آب (۱۳ اسفندماه) بستر مناسبی است تا رسانه ها، سازمان ها، دستگاه های آموزشی و همه ظرفیت های کشور برای یادآوری نقش بی نظیر آب در زندگی ما، وارد میدان شوند؛ نکته آنکه روز ملی آب در تقویم جمهوری اسلامی، کمتر شناخته شده است که شاید یکی از دلایل آن نزدیک بودن آن به ایام پایان سال و شاید هم تبلیغات ضعیف متولیان این حوزه بوده است؛ مگر مهم‌تر از سرمایه بزرگی چون آب هم در زندگی بشری وجود دارد؟

آب محور توسعه است و اگر نباشد پس توسعه ای هم در کار نیست؛ بنابراین امر توسعه را بدون توسعه بهره برداری از منابع آب تقریبا ناممکن می دانیم؛ امروز در سراسر جهان مشاهده می شود که رودخانه ها، آبخوان ها، جنگل ها، کوه ها و دشت ها در اثر این توسعه بی هوا و ناپایدار به شدت آسیب پذیر شده اند.

واقعیت این است که ما در یک سیستم تعاملی میان طبیعت و انسان زندگی میکنیم که در این سیستم، تغییرات در یک المان به طور حتم باعث ایجاد تغییر در بقیه سیستم می‌شود؛ اختیار انسان به طور مداوم بنیان‌های طبیعی جامعه را دگرگون می‌کند و در عوض وضعیت زندگی بشری دگرگون میشود؛ بنابراین نمی‌توان با طبیعت به عنوان یک پس زمینه زندگی بشری برخورد کرد

انسان بود که محیط زیست را تخریب کرد، مسیر طبیعی رودخانه‌ها را تغییر داد، سد ساخت، آبهای زیرزمینی را تخلیه کرد و از راه‌های دیگر به دستکاری مداوم طبیعت پرداخت که اغلب با نتایج ناخواسته و مخرب همراه بودند؛ از فرسایش خاک گرفته تا بحران آب؛ از آلودگیهای کشنده تا ایجاد زمینه های زیست محیطی برای تولید و حیات میکروارگانیسم‌های مولد بیماری که در واقع منجر به ظهور پاندمی‌های مهلکی مانند کووید ۱۹ شد.

به این ترتیب برای جا افتادن روز ملی آب باید به سراغ سازمان‌های مردم نهاد رفت و آنها را برای مشارکت در برنامه‌های این روز بسیج و تقویت کرد؛ نفوذ این گونه تشکیلات به لحاظ مردمی و محله محور بودن آنها و ترکیب اعضای‌شان که عموما از جوان‌های پر انرژی هستند، زیاد است و تاثیر خوبی دارند.
وی با بیان اینکه فعال سازی فضای مجازی و تولید محتواهایی اثر بخش و هشدار دهنده و انتشار آنها در گروه‌ها نیز می‌تواند کارساز باشد، اگر بتوان با آثار ارزشمند به درون خانواده‌ها نفوذ کرده و مادران و فرزندان را به مصرف صحیح و بهینه آب تشویق و ترغیب کنیم و با این فرهنگ‌سازی به افق‌های دور نگاه کنیم، می توان امید به تغییر داشت
یزد-خبرگزاری ایرنا

ادامه مطلب

دیدگاه

زندگی در تر سالی یعنی باختن زندگی(پوشش برفی ایران در ۹ اسفند ۲۳٪بیشتر از مدت مشابه)

منتشر شده

در

توسط

پوشش برفی ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۲، ۲۳درصد بیشتر از مدت مشابه در میانگین درازمدت کشور! 🟢📚 @darvishnameh1️⃣ مطابق داده‌های شرکت مدیریت منابع آب ایران و بررسی تصاویر ماهواره‌ای، بخشی از ایران که در این نقشه با رنگ آبی مشخص شده، بیش از ۵۵ میلیون هکتار وسعت دارد. این مقدار حدود ۳۸.۵ میلیون هکتار بیشتر از پوشش برف در مدت زمان مشابه در طول میانگین درازمدت است و حجم اب معادل برف در این گستره به ۱۷میلیاردمتر مکعب، دوبرابر نیاز آب شرب و مصارف بهداشتی ایرانیان در سال می‌رسد.2️⃣ این بهترین رخداد برای طبیعت خشک و تشنه ایران است، اما نباید تصور کنیم که اینک می‌توان به احیای دریاچه ارومیه، بختگان، هورالعظیم، گاوخونی و جازموریان امیدوار بود!3️⃣ متاسفانه نظام اقتصادی حاکم بر ایران به شدت کوته‌نظر و آینده‌ستیز است و هیچ ارزشی برای پایداری در تاب‌آوری قایل نیست. بنابراین، همانگونه که در سال آبی گذشته که حوضه آبخیز زاینده‌رود یک بارش رویایی را تجریه کرد، اما گاوخونی احیا نشد، امسال هم نمی‌توان امیدی به احیای اغلب تالاب‌ها و دریاچه‌های کشور داشت، چون این آب‌ها به بخش کشاورزی و صنعت پیش‌فروش شده و افتخار دولت‌ها این است که توانسته‌اند صادرات بخش کشاورری – یعنی صادرات آب – به خارج از کشور را ۱۲برابر افزایش دهند! چگونه ممکن است کشوری که مقام دوم فرونشست زمین در جهان را دارد، همچنان با افتخار اجازه دهد تا خون اندامش – منابع آب شیرین راهبردی‌اش – به خارج صادر شود به نام صادرات کشاورزی و لبنیات و …؟ مگر نمی‌بیند که ۵۰ هزار کیلومتر مربع از خاک ایران، فرونشستی بیش از ۲ سانتی‌متر در سال را تجربه کرده و عملاً از حیز انتفاع تا هزاران سال آینده ساقط شده‌اند؟4️⃣ راه نجات آن است که نظام تدبیر کشور به ناتدبیری‌ها پایان داده با انتخاب اقتصادی که آب‌محور نباشد، بکوشد تا در هر شرایطی پس از حق شرب و مصارف بهداشتی و پیش از کشاورزی و صنعت، حقابه محیط‌زیست به میزان دست‌کم ۴۰ میلیارد متر مکعب در سال پرداخت شود. تصویب و ابلاغ سند امنیت غذایی در اردیبهشت سال ۱۴۰۲ و قبول کاهش در مصرف آب در بخش کشاورزی به میزان ۳۰ میلیارد مترمکعب تا افق ۱۴۱۱، یگانه نشانه امیدبخشِ بازگشت تدبیر به نظام ناتدبیرِ کنونی است. مردم و رسانه‌ها باید با هشیاری، شجاعت و هوشمندی اجرای دقیق سند امنیت غذایی را که توسط رییس‌جمهور ابلاغ شده است، بخواهند.5️⃣ یادمان باشد: تا زمانی که فکر کنیم در ترسالی‌ها می‌توان زندگی کرد، زندگی را باخته‌ایم. نگاه کنیم به امارات متحده عربی که ارزش تجارت غیرنفتی‌اش در سال ۲۰۲۳ به ۹۵۳ میلیارد دلار رسید.#نه_به_اقتصادی_آب_محور#سند_امنیت_غذایی#محمد_درویش

ادامه مطلب

اخبار جمعیت