دیدگاه
تنوع زیستی
منتشر شده
6 سال پیشدر
تنوعزیستی و عوامل تهدید کنندهی آن از جمله مسائلی هستند که این روزها جدای مباحث علمی این حوزه، در حد عام کلمه بسیار گفته و شنیده میشود. از یک منظر میتوان این چنین برداشت نمود که شدت تهدید تنوعزیستی آنچنان رو به افزایش است که تکرار آن بر اهمیت این مفهوم تاکید دارد. چرا که شاهد از بین رفتن بسیاری از سطوح حیاتی بوده که حتی ازبین رفتن یکی از آن ها میتواند کل سیستم زنده را تهدید نماید. از سوی دیگر باید نگران عادی سازی واژگانی بود که میتوانند به بدترین شکل ممکن زنجیرههای حیاتی را تهدید نمایند. کلماتی نظیر آلودگی، تغییر کاربری اراضی، فرسایش، خطر انقراض و بسیاری از این دست عبارات که همچون تهدید تنوع زیستی ذاتا واژگان ملتهبی بوده و در شرایط فعلی با تکرار مداوم تبدیل به واژگانی پر تکرار با شدت اثر کمتر شدهاند.
برای درک بهتر موضوع تعریفی از تنوع زیستی خواهیم داشت:تنوع زیستی در واقع مجموعه تفاوتهایی است که در سطوح مختلف حیات دیده میشود. این سطوح شامل ژن، گونه و اکوسیستمها میباشد.
تنوع ژنی در واقع اشاره به تفاوتهای ساختاری در درون جمعیت یک گونه دارد. تفاوتهایی که میتواند یک جمعیت را نسبت به آسیبهای همهگیر نظیر بیماریها مقاوم سازد. همهی موجودات زنده در داخل جمعیت خود عیناً یکسان و مشابه نبوده و در واقع این تفاوت همان تنوع ژنتیکی میباشد.
سطح بعدی تنوع گونهای نام دارد: این تنوع اشاره به تعداد گونههای جانوران و گیاهان در سطح محلی، منطقهای و جهانی دارد.
سطح سوم یعنی تنوع اکوسیستمی به تنوع زیستگاهها و سطوح زیستی متفاوتی که در مجموع زیست بومهای کرهی زمین را میسازد، اشاره دارد.
در این بین اصلیترین سطح که بیشترین فرایندهای بررسی تنوع زیستی در آن اتفاق میافتد تنوع گونهای میباشد. چرا که نشاندهندهی تعداد گونههای موجود در یک عرصه بوده، به لحاظ کمی توزیع جمعیت گونهها در محیط مد نظر و به لحاظ کیفی گوناگونی و انواع گونههای آن منطقه رادر نظر میگیرد.
حفظ پایداری و ثبات یک منطقه همچنین تنوع زیستی قابل توجه آن منطقه، دارای اثر دوسویه و مکمل هم میباشند. افزایش تنوع در یک محیط نشات گرفته از ثبات نسبی و تعادل محیطی بوده و اگر محیط بیثبات و دارای بیتعادلی محسوسی گردد حتی در مطلوبترین سطح تنوع که عمدتاً در چنین محیط ناپایداری بعید به نظر میرسد، نمیتواند پویایی جمعیت را تضمین نماید. چرا که ناپایداری محیط بر حیات برخی گونهها تاثیر گذاشته به مرور زمان زنجیرههای حیاتی قطع شده و در نتیجه تنوع زیستی محدوده به طرز محسوسی تحت تاثیر قرار خواهند گرفت.
به بیان سادهتر محیط ناپایدار عامل کاهش تنوع زیستی و همچنین کاهش تنوع زیستی تاثیر بر مطلوبیت محیط خواهد داشت..
به طور کلی عوامل تاثیرگذار بر تنوع زیستی بدین شرح میباشند:
تنشهای محیط زیستی از جمله عوامل کاهشدهندهی تنوع زیستی یا مخل کیفیت آن است. از سوی دیگر کمبود شدید منابع غذایی که عمدتاً از پیامدهای تخریب زیستگاه، تغییرات آب و هوایی، شکار گونهی طعمه توسط گونهای مهاجم و یا انسان و … میباشد، میتواند بر روی جمعیت و در نتیجه تنوع در ترکیب گونهها تاثیرگذار باشد. در کنار مباحث مطرح شده تخریب محیط و توسعهی زیستگاههای انسانی، اثرات کشاورزی ناپایدار نظیر استفاده از کود و سموم شیمیایی، آلودگی شدید منابع آبی، تجارت حیاتوحش گیاهی و جانوری و بهرهکشی از ذخایر حیات وحش، عوامل اکولوژیک تحت 4 دستهی کلی عوامل اقلیمی، عوامل خاکی، پستی و بلندی ها ( توپوگرافی) و عوامل زیستی و همچنین اثرات بارز گرمایش جهانی از موارد مهم و اثرگذار برکاهش تنوع زیستی و از دست رفتن سطح مطلوب تنوع میباشند.
با بررسی اجمالی ارزش ها و اهمیت حفط تنوع زیستی و خطرات حذف یا کاهش سطح کمی و کیفی آن میتوان دریافت همهی عوامل حیاتی و ساختارهای ارزشمند زیستی تضمینکننده بقای انسان و سایر موجودات زنده ، پویایی حیات و حفظ کارکردهای اکولوژیک محیط و گونهها در تمامی سطوح میباشند واین پایداری ضامن حفظ تنوع زیستی خواهد بود. اما رویههای نامطلوب مدیریتی وتوسعههای ناهمگون و آسیبرسان توانسته با گذر زمان ترکیب مطلوب تنوع زیستی را تحت تاثیر قرار دهد و آنچه امروزه میبینیم در بسیاری ار مناطق، حداقلهای مطلوبیت زیستگاهی و تراکم و تنوع زیستی در تمامی سطوح آن میباشد.
راهکارهای حفظ تنوع زیستی در کلام ساده ولی در عمل بسیار پیچیده و شاید مستلزم تغییرات ساختاری باشد. در این بین مواردی که در ادامه اشاره خواهد شد تا حد زیادی تضمین کننده بقای نسل گونهها خواهد بود.
باید بهره برداریهای جاه طلبانه و بی حد از محیط زیست کاهش یابد. قدرت بازیابی توان زیستی به عرصه های بکر و طبیعی برگردانده شود. ذخایر زیستی عظیم طبیعی که آخرین بازماندههای بسیاری از گونههای جانوری و گیاهی را در خود جای میدهند، نه به عنوان منبعی برای مصرف بلکه به عنوان ذخیرهای برای امتداد حیات بر زمین حفظ گردد. تغییر سبک زندگی و کاهش روند مصرفگرایی و همچنین جلوگیری از هدررفت منابع غذایی و انرژی، روش دیگری از حفاظت از تنوع زیستی است که میتوان به عنوان یک وظیفهی عمومی فارغ از بحثهای کلان مدیریتی برای هر فرد متصور شد که آموزش این مقوله جایگاهی ویژه در بین نهادهای آموزشی متولی امر آموزش محیط زیست همچنین نهادهای مردمی دارد.
تنوع زیستی وضرورت آگاهی از چگونگی حفظ و جلوگیری از نابودی آن یک نیاز مدیریتی و حتی وظیفهی عمومی است. سالانه اگر چه روزی به پاسداشت آن شعاری طرح میشود و نهادهای محیط زیستی به بهانهاش یاداوری و تلنگری بر ذهن خاموش جوامع بشری می نوازند، اما همچنان روند نابودی و از دست رفتن این نیاز حیاتی طبیعی قابل مقایسه با تلنگرهای کوتاه مدت و مناسبتی نیست. استمرار آموزش و آگاهی رسانی، تشدید ضوابط و اهرمهای نظارتی و حفاظتی و برخوردهای سختگیرانهتر با متخلفین همچنین لزوم تجدید نظر در شیوهی مدیریت جهانی در راستای کاهش آلودگی و توقف تغییرات شدید کاربری اراضی راهگشا خواهد بود . دست برداشتن از توسعههای ناپایدار و جانشینی بهرهبرداری خردمندانه با بهره کشی جاه طلبانه می تواند ضامن حفظ حیات و همچنین تقویت و حفظ تنوع زیستی در تمامی سطوح باشد.
منابع:
- اردکانی، م.ر. 1386، اکولوژی. انتشارات دانشگاه تهران
- زرگران، م.ر و آرمیده، ش. 1394، شرحی بر تنوع زیستی و تعریف آن. فصلنامه نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی. سال سیزدهم. شماره 50
- مصدق، ا. 1384، تنوع زیستی. انتشارات موج سبز

شاید دوست داشته باشید

به همین دلیل در سالهای اخیر برخی سراغ یک گزینه پایدارتر رفتهاند که مکعب های کوچک براق فولادی هستند. این قطعات ضدزنگ نه تنها زیبایی نوشیدنیها را افزایش میدهند، بلکه سریعتر سرد میشوند و یخ میزنند.
سینیهای یخ سیلیکونی نیز یک جایگزین خوب محسوب میشوند که بسیاری آن را سالمتر و کار با آنها را آسانتر میدانند.
۴- انتخابی بد به نام لیوانهای کاغذی
اگرچه گمان میرود که لیوانهای کاغذی با محیط زیست سازگارتر هستند، اما آنها نیز منجر به تولید آلودگیهای پلاستیکی میشوند.
در واقع برای جلوگیری از نشت آب از این لیوانها، آنها به لایهای از درزگیر نیاز دارند که معمولاً از ۱۰ درصد پلی اتیلن با چگالی بالا یا اچدیپیای (HDPE) تشکیل شده است.
بازیافت لیوانهای کاغذی نیز به دلیل ضرورت جداسازی لایه HDPE از کاغذ مشکل است و این فرآیند را پیچیده میکند.
همچنین استفاده از لیوانهای کاغذی برای نوشیدنیهای گرم میتواند منجر به آزاد شدن مواد شیمیایی مختلف شود. در مطالعهای در سال ۲۰۲۱ میلادی مشخص شد که این لیوانها میتوانند مواد خطرناکی مانند فلوراید، کلرید، سولفات و نیترات را آزاد کنند.
برای حل این مشکل، میتوان از یک فلاسک فولادی ضد زنگ استفاده کرد که نه تنها برای محیط زیست مفید است بلکه خطر تولید ریزپلاستیکها را نیز کاهش میدهد.
۵- چایهای کیسهای
چایهای کیسهای هم میتوانند میکروپلاستیکها را وارد دمنوش صبحگاهی شما کنند؛ زیرا بسیاری از این کیسههای چای با پلاستیک پلی پروپیلن ساخته میشوند و حتی چای کاغذی کیسهای نیز میتواند حاوی رگههایی از پلاستیک باشد.
تحقیقات منتشر شده در سال ۲۰۲۳ میلادی توسط دانشگاه علوم بهداشت داو (Dow) در پاکستان ، نشان داد که چگونه آب داغ مورد استفاده برای دم کردن چای میتواند میلیونها ریزپلاستیک را از این کیسهها آزاد کند. بر اساس این تحقیقات، یک فنجان چای کیسهای میتواند حاوی ۳.۱ میلیارد نانوپلاستیک باشد.
چای کیسهای ممکن است حاوی مواد مضر دیگری از جمله ترکیبات فلوئور، آرسنیک، نمکهای رادیوم، آلومینیوم، مس، سرب، جیوه، کادمیوم، باریم و نیترات نیز باشد.
به همین دلیل است که مصرف چای فله آنهم در یک قوری چدنی یا سفالی و با یک صافی فلزی توصیه میشود. برخی نیز استفاده از کیسههای چای پنبهای یا صاف کردن چای به کمک یک کتان ارگانیک را توصیه می کنند.
با این ابتکارات کوچک، آشپزخانه شما کمتر در معرض خطر به میکروپلاستیکها قرار خواهد گرفت.
منبع: یورو نیوز

ردپای کربن سالانه 2 میلیارد ریشتراش پلاستیکی یکبار مصرف دورریخته شده!
در سال 1990 #آژانس_حفاظت_محیط_زیست ایالات متحده در مورد تأثیرات زیستمحیطی تیغهای یکبار مصرف، تخمین زد که آمریکاییها سالانه بیش از 2 میلیارد تیغ یکبار مصرف را دور میریزند.
این تخمین برای تقریبا 34 سال پیش بود.
از زمان انتشار مقاله این آژانس، نه EPA و نه شرکتهای بزرگ تولید ریشتراش یکبار مصرف این دادها را به روز نکردهاند. EPA در سال 2019 اعلامردپای کربن سالانه 2 میلیارد ریشتراش پلاستیکی یکبار مصرف دورریخته شده!
در سال 1990 #آژانس_حفاظت_محیط_زیست ایالات متحده در مورد تأثیرات زیستمحیطی تیغهای یکبار مصرف، تخمین زد که آمریکاییها سالانه بیش از 2 میلیارد تیغ یکبار مصرف را دور میریزند.
این تخمین برای تقریبا 34 سال پیش بود.
از زمان انتشار مقاله این آژانس، نه EPA و نه شرکتهای بزرگ تولید ریشتراش یکبار مصرف این دادها را به روز نکردهاند. EPA در سال 2019 اعلام کرد که پیگیری این دادهها را متوقف کرده و برنامهای برای بهروزرسانی آنها ندارد.
تخمینها می گویند در سال 2020 بیش از 158 میلیون آمریکایی از تیغهای یکبار مصرف روزانه استفاده کردند. پیشبینی میشود که این تخمین به 160.1 میلیون آمریکایی افزایش یابد که برای نیازهای نظافت روزانه خود به تیغهای یکبار مصرف نیاز دارند.
چرا هیچ داده قابل تایید و به روز منظمی در مورد ردپای کربن تیغهای یکبار مصرف وجود ندارد؟
آنچه مشخص است این است که این صنعت فوقالعاده سودآور است. در سال 2019 ارزش صنعت تیغ یکبار مصرف جهانی بیش از 3.3 میلیارد دلار برآورد شد. و پیشبینی میشود که این ارزش تا سال 2027 به بیش از 4.3 میلیارد دلار افزایش یابد.
اما، فقط به این دلیل که هیچ اطلاعات رسمی وجود ندارد، به این معنی نیست که ما نمیتوانیم ردپای تقریبی کربن ریش تراشهای یکبار مصرف را تخمین بزنیم.
با استفاده از معیارهای بسیار ابتدایی در مورد مدت زمانی که میتوانید از تیغهای یکبارمصرف استفاده کنید، تعداد دفعات استفاده از آنها و تعداد دفعات اصلاح، میتوانیم تخمین بزنیم که میانگین استفاده سالانه حدود 16 پوند دیاکسید کربن تولید میکند.
بر اساس گزارش وبسایت 8billiontrees، یک تیغ پلاستیکی یکبار مصرف و غیر قابل بازیافت معمولا 43 گرم یا 0.095 پوند دیاکسیدکربن در هر بار استفاده ایجاد میکند.
اگرچه اکثر مصرفکنندگان از ریشتراشهای پلاستیکی یکبار مصرف به عنوان یک محصول یکبار مصرف استفاده میکنند، اکثر شرکتهای تولیدکننده ریشتراش یکبار مصرف ادعا میکنند که میتوان تا 10 بار هم از این تیغهها استفاده کرد.
بنابراین، اگر از یک تیغ پلاستیکی یکبار مصرف حداقل 10 بار قبل از دور انداختن آن استفاده کنید، سالانه حداقل 2.5 پوند ردپای کربن تولید خواهید کرد.
با این حال، اگر هنگام اصلاح از آب داغ استفاده میکنید، ردپای کربنی بیش از 13.5 پوند ایجاد میکند.
بنابراین، اگر از یک تیغ پلاستیکی یکبار مصرف حداقل 10 بار در هر خرید همراه با آب گرم استفاده کنید، میزان کربن سالانه شما حداقل 16 پوند است. با این حال همه این موارد تخمین است.
هیچ کس به طور قطع نمیداند ردپای کربن دقیق تیغهای یکبار مصرف چقدر است و تعداد دقیق آن احتمالا شگفتانگیز باشد. بر اساس برخی معیارها، مصرفکننده معمولی تنها 40 درصد از چرخه عمر ردپای کربن یک محصول ریشتراش یکبار مصرف را از طریق مصرف تولید میکند.
به عبارت دیگر، بیش از 60 درصد از ردپای کربن چرخه زندگی که برای تولید و ارسال تیغ ایجاد میشود، مدتها قبل از خرید مصرفکننده ایجاد شده است.
راههایی برای برونیابی چنین اطلاعاتی وجود دارد، زیرا اجزای اصلی در یک محصول ریشتراش یکبارمصرف فلز و در درجه بالاتر پلاستیک هستند.
بر اساس دادههای عمومی، بهطور کلی در تمام کره زمین، از طریق تولید #پلاستیک در هر سال، 1.8 میلیارد تن #ردپای_کربن تولید میکند؛ و این تخمین، تمام پلاستیکهای موجود در #محیط_زیست را که صدها یا هزاران سال طول میکشد تا به طور طبیعی تجزیه شوند، بهحساب نمیآورد.
سالانه بیش از 2 میلیارد تن محصولات فولادی، فلزی و آلیاژی در سطح جهان تولید میشود که مسئول بیش از 40 درصد گازهای گلخانهای سالانه حاصل از صنعتی شدن جهان است.
از آنجایی که هم فولاد و هم پلاستیک اجزای اصلی در محصولات ریشتراش پلاستیکی یکبار مصرف هستند، منطقی است که حدس بزنیم که ردپای کربن ریشتراشهای یکبارمصرف احتمالاً بسیار بیشتر از آن چیزی است محاسبه شده است.
منبع:
https://8billiontrees.com/carbon-offsets-credits/carbon-footprint-of-disposable-razors/
#فاطمه_لطفی
#روزنامه_سفر_میمنت
https://t.me/RoznamehSafareMeimanat کرد که پیگیری این دادهها را متوقف کرده و برنامهای برای بهروزرسانی آنها ندارد.
تخمینها می گویند در سال 2020 بیش از 158 میلیون آمریکایی از تیغهای یکبار مصرف روزانه استفاده کردند. پیشبینی میشود که این تخمین به 160.1 میلیون آمریکایی افزایش یابد که برای نیازهای نظافت روزانه خود به تیغهای یکبار مصرف نیاز دارند.
چرا هیچ داده قابل تایید و به روز منظمی در مورد ردپای کربن تیغهای یکبار مصرف وجود ندارد؟
آنچه مشخص است این است که این صنعت فوقالعاده سودآور است. در سال 2019 ارزش صنعت تیغ یکبار مصرف جهانی بیش از 3.3 میلیارد دلار برآورد شد. و پیشبینی میشود که این ارزش تا سال 2027 به بیش از 4.3 میلیارد دلار افزایش یابد.
اما، فقط به این دلیل که هیچ اطلاعات رسمی وجود ندارد، به این معنی نیست که ما نمیتوانیم ردپای تقریبی کربن ریش تراشهای یکبار مصرف را تخمین بزنیم.
با استفاده از معیارهای بسیار ابتدایی در مورد مدت زمانی که میتوانید از تیغهای یکبارمصرف استفاده کنید، تعداد دفعات استفاده از آنها و تعداد دفعات اصلاح، میتوانیم تخمین بزنیم که میانگین استفاده سالانه حدود 16 پوند دیاکسید کربن تولید میکند.
بر اساس گزارش وبسایت 8billiontrees، یک تیغ پلاستیکی یکبار مصرف و غیر قابل بازیافت معمولا 43 گرم یا 0.095 پوند دیاکسیدکربن در هر بار استفاده ایجاد میکند.
اگرچه اکثر مصرفکنندگان از ریشتراشهای پلاستیکی یکبار مصرف به عنوان یک محصول یکبار مصرف استفاده میکنند، اکثر شرکتهای تولیدکننده ریشتراش یکبار مصرف ادعا میکنند که میتوان تا 10 بار هم از این تیغهها استفاده کرد.
بنابراین، اگر از یک تیغ پلاستیکی یکبار مصرف حداقل 10 بار قبل از دور انداختن آن استفاده کنید، سالانه حداقل 2.5 پوند ردپای کربن تولید خواهید کرد.
با این حال، اگر هنگام اصلاح از آب داغ استفاده میکنید، ردپای کربنی بیش از 13.5 پوند ایجاد میکند.
بنابراین، اگر از یک تیغ پلاستیکی یکبار مصرف حداقل 10 بار در هر خرید همراه با آب گرم استفاده کنید، میزان کربن سالانه شما حداقل 16 پوند است. با این حال همه این موارد تخمین است.
هیچ کس به طور قطع نمیداند ردپای کربن دقیق تیغهای یکبار مصرف چقدر است و تعداد دقیق آن احتمالا شگفتانگیز باشد. بر اساس برخی معیارها، مصرفکننده معمولی تنها 40 درصد از چرخه عمر ردپای کربن یک محصول ریشتراش یکبار مصرف را از طریق مصرف تولید میکند.
به عبارت دیگر، بیش از 60 درصد از ردپای کربن چرخه زندگی که برای تولید و ارسال تیغ ایجاد میشود، مدتها قبل از خرید مصرفکننده ایجاد شده است.
راههایی برای برونیابی چنین اطلاعاتی وجود دارد، زیرا اجزای اصلی در یک محصول ریشتراش یکبارمصرف فلز و در درجه بالاتر پلاستیک هستند.
بر اساس دادههای عمومی، بهطور کلی در تمام کره زمین، از طریق تولید #پلاستیک در هر سال، 1.8 میلیارد تن #ردپای_کربن تولید میکند؛ و این تخمین، تمام پلاستیکهای موجود در #محیط_زیست را که صدها یا هزاران سال طول میکشد تا به طور طبیعی تجزیه شوند، بهحساب نمیآورد.
سالانه بیش از 2 میلیارد تن محصولات فولادی، فلزی و آلیاژی در سطح جهان تولید میشود که مسئول بیش از 40 درصد گازهای گلخانهای سالانه حاصل از صنعتی شدن جهان است.
از آنجایی که هم فولاد و هم پلاستیک اجزای اصلی در محصولات ریشتراش پلاستیکی یکبار مصرف هستند، منطقی است که حدس بزنیم که ردپای کربن ریشتراشهای یکبارمصرف احتمالاً بسیار بیشتر از آن چیزی است محاسبه شده است.
منبع:
https://8billiontrees.com/carbon-offsets-credits/carbon-footprint-of-disposable-razors/
#فاطمه_لطفی
#روزنامه_سفر_میمنت
https://t.me/RoznamehSafareMeimanat

پیام های کلیدی روز جهانی آب
💧آب هم می تواند صلح ایجاد کند هم جرقه درگیری باشد. هنگامی که آب کمیاب یا آلوده است، یا زمانی که مردم برای دسترسی به آن تلاش می کنند، تنش ها بر سر آب می تواند افزایش یابد. با همکاری در زمینه آب، ما می توانیم نیازهای آبی همه را متعادل کنیم و به ثبات جهان کمک کنیم.
💧رفاه و آرامش به آب متکی است. همانطور که کشورها در حال تلاش برای مقابله با تاثیرات تغییرات اقلیمی، مهاجرت دسته جمعی و ناآرامی های سیاسی هستند، باید همکاری آب را در مرکز برنامه های خود قرار دهند.
💧آب می تواند ما را از بحران خارج کند. ما میتوانیم با اتحاد حول محور آب، استفاده منصفانه و پایدار از آب، هماهنگی بین جوامع و کشورها را از کنوانسیونهای سازمان ملل در سطح بینالمللی تا اقدامات در سطح محلی تقویت کنیم.
@ENVNEW
منبع: سازمان ملل
اخبار جمعیت
اخبار جمعیت8 سال پیشجلسه کتابخوانی و بررسی معضلات شهرستان رضوانشهر
اخبار جمعیت10 سال پیشحضور جمعیت در جشنواره سلامت در مدرسه آذر بهنیا
زنگ تفریح7 سال پیشحضور در دبستان دخترانه کوثر
دیدگاه7 سال پیش۱۴ آذر، روزجهانی خاک گرامی باد
اخبار جمعیت7 سال پیشگزارش تصویری اولین برنامه “یکشنبه های سبز” در پارک توحید رشت
اخبار جمعیت8 سال پیشتشکیل جلسه اعضای دفتر نمایندگی جمعیت زنان و جوانان حافظ محیط زیست رضوانشهر
دیدگاه8 سال پیشبه مناسبت ٢١ تير ماه، روز بدون پلاستيك
اخبار جمعیت10 سال پیشمدرسه سبز کوثر به مناسبت هفته منابع طبیعی و روز درختکاری برگزار کرد


















