با ما همراه باشید

دیدگاه

آیا گوشت‌خواران مالیات بیشتری پرداخت خواهند کرد؟

منتشر شده

در

جایزه نوبل اقتصادی 2018 ارتباط نزدیکی با محیط‌ زیست داشت. یکی از دو برنده نوبل اقتصاد، ویلیام نوردهاس، استاد دانشگاه بیل است که یافته‌های مطالعات وی در رابطه با تعاملات جامعه و طبیعت است. « الگوی ارزیابی یکپارچه» که او ارائه داده امروزه به‌طور گسترده‌ای برای شبیه‌سازی نحوه‌ی تعامل و آثار دو جانبه اقتصاد و اقلیم استفاده می‌شود؛ به‌طوریکه پیامدهای مداخلات سیاست‌گذاری در تغییرات اقلیم، عمومأ با استفاده از این الگو توضیح داده می‌شوند و مواردی مانند آثار مالیات بر سوخت‌های فسیلی مثال‌هایی برای کاربرد این الگو هستند.

به‌عبارت خیلی ساده نوردهاس می‌گوید: مالیات باید براساس «ردّپای کربن» محاسبه شود. نوبل اقتصادی امسال را نقطه‌ی اتصال دانش و طبیعت به اقتصاد نامیده‌اند. اما ارتباط آن با حیوانات و حقوق حیوانات چیست؟

به گزارش سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل، 14.5 درصد آلودگی گازهای گلخانه‌ای در جهان توسط دام‌ها ایجاد می‌شود و 65 درصد آلودگی صنعت دام را گوشت‌های گاو و لبنیات تشکیل می‌دهند. بانک جهانی اعلام کرد که دامداری مسئول تخریب بیش از 91 درصد از جنگل‌های آمازون و حدود 80 درصد از جنگل‌های سطح کره زمین است. همین تخریب زیستگاه‌ها باعث میزان بی‌سابقه‌ای از انقراض گونه‌ها شده‌است.

و تقریبأ در اکثر بخش‌های تغییرات اقلیمی، مانند کم آبی، آلودگی‌های هوا و منابع آبی، فرسایش خاک، کاهش تنوع زیستی و تولیدگازهای گلخانه‌ای و گرمایش زمین ردّپایی از خود به‌جای گذاشته‌اند. هر300 گرم گوشت به اندازه 113 کیلومتر حرکت یک ماشین، دی اکسیدکربن تولید می‌کند. گاوهای دامداری‌ها متان تولید می‌کنند که تأثیر گلخانه‌ای آن 23 برابر کربن دی اکسید است. تنها یک گاو می‌تواند تا 500 لیتر متان در روز تولید کند. درکل، به ازای هرکیلو گوشت گاوی که تولید می‌شود، 27 کیلو  co2متصاعد می‌شود. گاوها هم‌چنین تولیدکننده‌های بسیار ناکارآمدی برای غذا هستند. به‌طوریکه هفت کیلو غله برای هرکیلو از گوشت بدنشان نیاز دارند.

مرغ تأثیر زیست‌محیطی کمتری نسبت به چارپایان دارد. تولید هرکیلوگرم مرغ تقریبأ 7 کیلوگرم co2 تولید می‌کند که تقریبأ معادل یک چهارم گوشت گاو است. به‌خاطر مصرف منابع کمتر، تولید یک کالری از پروتئین مرغ، حدود شش کالری سوخت فسیلی نیاز دارد. در مورد گوشت گاو این مقدار 20 تا 40 است.

سالانه حدود 75 میلیارد حیوان در صنعت دامپروری تولید می‌شود و به مصرف خوراک انسان می‌رسد. باید دید با توجه به افزایش افسار گسیخته‌ی گرمایش جهانی – به‌ شکلی که اخیرأ گفته شده حتی تعهدات پیش بینی شده در اجلاس پاریس نیز کافی نخواهد بود- و از طرفی نقش صنعت دامپروری و گوشت‌خواری بر نابودی محیط‌زیست وتولید گازکربنیک، آیا دولت‌ها به‌ سمت عملیاتی کردن مدل‌های اقتصادی نظیر نوردهاس خواهند رفت؟ عجیب نخواهد بود که اگر روزی محصولات گوشتی مالیات بیشتری از محصولات گیاهی داشته باشند.

نویسنده:

سپهر سلیمی

ادامه مطلب
تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه

کوچه خانم دکتر مه لقاح ملاح

منتشر شده

در

توسط

21 تیرماه با حضور شهردار منطقه یک تهران و آقایان حق شناس و میلانی اعضای شورای شهر تهران، مراسم رو نمایی از تابلو کوچه خانم دکتر مه لقاح ملاح برگزار شد و در پایان مراسم رونمایی، حاضرین به دیدارخانم دکتر ملاح رفتند.

ما را در شبکه های مجازی جمعیت زنان و جوانان حافظ محیط زیست و جمعیت زنان مبارزه با آلودگی محیط زیست گیلان دنبال کنید؛
کانال واتساپی
کانال تلگرام
صفحه اینستاگرام

ادامه مطلب

دیدگاه

فوت دو خبرنگار بر اثر واژگونی اتوبوس در آذربایجان غربی

منتشر شده

در

توسط

در اثر واژگونی اتوبوس، دو تن از خبرنگاران خبرگزاری های ابسنا و ایرنا، مهشاد یاسینی و ریحانه کریمی، جان باختند.این اتوبوس حامل خبرنگاران محیط زیستی بود که برای بازدید از دریاچه ارومیه اعزام شده‌ بودند.
این ضایعه دردناک را به خانواده و همه دوستدارانشان تسلیت می گوییم.

ادامه مطلب

دیدگاه

حال دماوند خوب نیست

منتشر شده

در

توسط

اسماعیل کهرم

در خبرها آمده بود که بخشی از کوه دماوند وقف شده است. خبری که البته واکنش‌های زیادی را هم در شبکه‌های اجتماعی ایجاد کرده و حالا همه از آن صحبت می‌کنند. قطعا پای تکذیب‌هایی هم به میان خواهد آمد و ماجرای وقف به همین‌جا ختم نخواهد شد. اما همین خبر بهانه‌ای شد تا درباره وضعیت دماوند و حال و روز آن حتی قبل از خبر وقفی که از صحت و سقمش خبر نداریم، بگوییم. اینکه وضعیت دماوند تا اینجای کار چطور بوده که حالا با یک وقف احتمالی به کجا خواهد رسید. سراشیبی است که انواع گیاهان در آن سبز می‌شوند. به‌ویژه خاستگاه گیاهان دارویی و صنعتی است. کوه سنگی که در ارتفاع چهار هزار متر به بالاست، جزئی از میراث طبیعی کشور است و به ثبت هم رسیده است. من نمی‌دانم این خبری که این روزها درباره وقف‌شدن این قله منحصربه‌فرد و ملی منتشر شده، چقدر درست است و هدف از آن چیست. اما همین خبر هم بهانه‌ای است برای پرداختن به اینکه حال دماوند پیش از این و حتی قبل از انتشار خبر درست یا غلط وقف‌شدن هم چندان مساعد نبود. دست‌درازی‌ها و بی‌مهری‌هایی که به این قله در این سال‌ها شده موجب شده تا بسیاری از دوستداران طبیعت نگرانی دائمی درباره این قله داشته باشند. مثلا در ايستگاه گوسفندسرا مسجدی ساخته شده که مردم برای عبادت به آنجا می‌روند. نتیجه این تغییر کار بشر در طبیعت دماوند ایجاد گونه‌ای فرسایش به اسم فرسایش ناودانی شده که بر اثر عبور و مرور مردم ایجاد می‌شود و خاک را فرسوده و گیاهان را لگدمال می‌کند. چند سال پیش یک کوهنورد انگلیسی میهمان من بود که با هم به دماوند رفتیم. چنان از دیدن این کوه شگفت‌زده شد که در توصیف آن می‌گفت اگر این قله در انگلستان بود، دولت از بخش مهمی از آن درآمدهای کشور را تأمین می‌کرد. چیزی که می‌تواند تا این حد برای کشور ما محل درآمدزایی و محل رفت‌وآمد کوهنوردها و توریست‌ها باشد نه تنها بدون رسیدگی رها شده که حالا خبرهای نگران‌کننده‌ای از وضعیت آینده آن هم به گوش می‌رسد. یعنی نه تنها ما از ظرفیت‌های کوه دماوند برای درآمدزایی و جذب توریست استفاده نمی‌کنیم که با صعودهای گروهی غیراصولی و هجوم‌های سازمان‌یافته توسط برخی نهادها به این کوه آن را برای علاقه‌مندان داخلی هم بلااستفاده می‌کنیم. در برخی مواقع سال صعودهای چندهزارنفری و برنامه‌هاي وسيع گروهي در دماوند برگزار می‌شود که بعد از آن به دلیل فضولات انسانی باقی‌مانده و بوی بدی که در طبیعت ایجاد می‌كنند، نمی‌توان یک ماه تا یک‌ماه‌و‌نیم به حوالی دماوند نزدیک شد. این اتفاقات که پیش از این برای دماوند رخ داده این سؤال را ایجاد می‌کند که اولا کدام قسمت دماوند موقوفه اعلام شده و ثانیا هدف از موقوفه اعلام‌شدنش چیست؟ آیا قرار است از کوه حفاظت کنیم یا مثلا قرار است مثل ارتفاعات تهران در آن دست ببرند و ساخت‌وساز كنند؟ چون این اتفاق در ارتفاعات هزارو 800 متری تهران رخ داده و اعتراضات ما هم به جایی نرسید. ساختن تأسیسات در ارتفاعات بالای هزارو 800 متر از این جهت اشتباه است که به دلیل درتماس‌بودن گیاهان با ابرها پوشش گیاهی منحصربه‌فردی ایجاد می‌شود. جنگل‌هایی که موجب بهبود حیات بشر در شهرها می‌شوند. چراکه برآورد شده هر هکتار از این جنگل‌های بالای هزارو 800 متر هفت‌و‌نیم تن ریزگرد را مهار می‌کند. از این رو چنین تجربه‌هایی در تهران موجب می‌شود ما نگران تکرار چنین وضعیتی برای دماوند باشیم. نگران این باشیم که در آینده شاهد سبزشدن تأسیساتی در این ارتفاعات باشیم و پوشش گیاهی نابود شود. آنچه در مجموع به نظر بنده می‌آید این است که کوه دماوند در حال حاضر نیاز دارد تا از دستبرد بشر خلاص شود تا نسل‌های آینده ایران هم بتوانند از آن بهره ببرند. الان از شش معدن پوکه در دل دماوند روزی 500 کامیون پوکه به شهرها اعزام می‌شود. اگر این مسئله ادامه پیدا کند که به نظرم 70 هزار روز دیگر با این سطح از استخراج چنان بلایی بر سر دماوند می‌آید که همه حسرت آن را خواهیم خورد. به هر حال ما همین الان هم کمر به نابودی دماوند بسته‌ایم و چون قدر آن را نمی‌دانیم و آن را ارج نمی‌نهیم، در حال ازبین‌بردن آن هستیم.

 

منبع:روزنامه شرق

ادامه مطلب

اخبار جمعیت