با ما همراه باشید

دیدگاه

حال دماوند خوب نیست

منتشر شده

در

اسماعیل کهرم

در خبرها آمده بود که بخشی از کوه دماوند وقف شده است. خبری که البته واکنش‌های زیادی را هم در شبکه‌های اجتماعی ایجاد کرده و حالا همه از آن صحبت می‌کنند. قطعا پای تکذیب‌هایی هم به میان خواهد آمد و ماجرای وقف به همین‌جا ختم نخواهد شد. اما همین خبر بهانه‌ای شد تا درباره وضعیت دماوند و حال و روز آن حتی قبل از خبر وقفی که از صحت و سقمش خبر نداریم، بگوییم. اینکه وضعیت دماوند تا اینجای کار چطور بوده که حالا با یک وقف احتمالی به کجا خواهد رسید. سراشیبی است که انواع گیاهان در آن سبز می‌شوند. به‌ویژه خاستگاه گیاهان دارویی و صنعتی است. کوه سنگی که در ارتفاع چهار هزار متر به بالاست، جزئی از میراث طبیعی کشور است و به ثبت هم رسیده است. من نمی‌دانم این خبری که این روزها درباره وقف‌شدن این قله منحصربه‌فرد و ملی منتشر شده، چقدر درست است و هدف از آن چیست. اما همین خبر هم بهانه‌ای است برای پرداختن به اینکه حال دماوند پیش از این و حتی قبل از انتشار خبر درست یا غلط وقف‌شدن هم چندان مساعد نبود. دست‌درازی‌ها و بی‌مهری‌هایی که به این قله در این سال‌ها شده موجب شده تا بسیاری از دوستداران طبیعت نگرانی دائمی درباره این قله داشته باشند. مثلا در ايستگاه گوسفندسرا مسجدی ساخته شده که مردم برای عبادت به آنجا می‌روند. نتیجه این تغییر کار بشر در طبیعت دماوند ایجاد گونه‌ای فرسایش به اسم فرسایش ناودانی شده که بر اثر عبور و مرور مردم ایجاد می‌شود و خاک را فرسوده و گیاهان را لگدمال می‌کند. چند سال پیش یک کوهنورد انگلیسی میهمان من بود که با هم به دماوند رفتیم. چنان از دیدن این کوه شگفت‌زده شد که در توصیف آن می‌گفت اگر این قله در انگلستان بود، دولت از بخش مهمی از آن درآمدهای کشور را تأمین می‌کرد. چیزی که می‌تواند تا این حد برای کشور ما محل درآمدزایی و محل رفت‌وآمد کوهنوردها و توریست‌ها باشد نه تنها بدون رسیدگی رها شده که حالا خبرهای نگران‌کننده‌ای از وضعیت آینده آن هم به گوش می‌رسد. یعنی نه تنها ما از ظرفیت‌های کوه دماوند برای درآمدزایی و جذب توریست استفاده نمی‌کنیم که با صعودهای گروهی غیراصولی و هجوم‌های سازمان‌یافته توسط برخی نهادها به این کوه آن را برای علاقه‌مندان داخلی هم بلااستفاده می‌کنیم. در برخی مواقع سال صعودهای چندهزارنفری و برنامه‌هاي وسيع گروهي در دماوند برگزار می‌شود که بعد از آن به دلیل فضولات انسانی باقی‌مانده و بوی بدی که در طبیعت ایجاد می‌كنند، نمی‌توان یک ماه تا یک‌ماه‌و‌نیم به حوالی دماوند نزدیک شد. این اتفاقات که پیش از این برای دماوند رخ داده این سؤال را ایجاد می‌کند که اولا کدام قسمت دماوند موقوفه اعلام شده و ثانیا هدف از موقوفه اعلام‌شدنش چیست؟ آیا قرار است از کوه حفاظت کنیم یا مثلا قرار است مثل ارتفاعات تهران در آن دست ببرند و ساخت‌وساز كنند؟ چون این اتفاق در ارتفاعات هزارو 800 متری تهران رخ داده و اعتراضات ما هم به جایی نرسید. ساختن تأسیسات در ارتفاعات بالای هزارو 800 متر از این جهت اشتباه است که به دلیل درتماس‌بودن گیاهان با ابرها پوشش گیاهی منحصربه‌فردی ایجاد می‌شود. جنگل‌هایی که موجب بهبود حیات بشر در شهرها می‌شوند. چراکه برآورد شده هر هکتار از این جنگل‌های بالای هزارو 800 متر هفت‌و‌نیم تن ریزگرد را مهار می‌کند. از این رو چنین تجربه‌هایی در تهران موجب می‌شود ما نگران تکرار چنین وضعیتی برای دماوند باشیم. نگران این باشیم که در آینده شاهد سبزشدن تأسیساتی در این ارتفاعات باشیم و پوشش گیاهی نابود شود. آنچه در مجموع به نظر بنده می‌آید این است که کوه دماوند در حال حاضر نیاز دارد تا از دستبرد بشر خلاص شود تا نسل‌های آینده ایران هم بتوانند از آن بهره ببرند. الان از شش معدن پوکه در دل دماوند روزی 500 کامیون پوکه به شهرها اعزام می‌شود. اگر این مسئله ادامه پیدا کند که به نظرم 70 هزار روز دیگر با این سطح از استخراج چنان بلایی بر سر دماوند می‌آید که همه حسرت آن را خواهیم خورد. به هر حال ما همین الان هم کمر به نابودی دماوند بسته‌ایم و چون قدر آن را نمی‌دانیم و آن را ارج نمی‌نهیم، در حال ازبین‌بردن آن هستیم.

 

منبع:روزنامه شرق

ادامه مطلب
تبلیغات
برای افزودن دیدگاه کلیک کنید

یک پاسخ بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاه

روز جهانی آب

منتشر شده

در

توسط

پیام های کلیدی روز جهانی آب

💧آب هم می تواند صلح ایجاد کند هم جرقه درگیری باشد. هنگامی که آب کمیاب یا آلوده است، یا زمانی که مردم برای دسترسی به آن تلاش می کنند، تنش ها بر سر آب می تواند افزایش یابد. با همکاری در زمینه آب، ما می توانیم نیازهای آبی همه را متعادل کنیم و به ثبات جهان کمک کنیم.

💧رفاه و آرامش به آب متکی است. همانطور که کشورها در حال تلاش برای مقابله با تاثیرات تغییرات اقلیمی، مهاجرت دسته جمعی و ناآرامی های سیاسی هستند، باید همکاری آب را در مرکز برنامه های خود قرار دهند.

💧آب می تواند ما را از بحران خارج کند. ما می‌توانیم با اتحاد حول محور آب، استفاده منصفانه و پایدار از آب، هماهنگی بین جوامع و کشورها را از کنوانسیون‌های سازمان ملل در سطح بین‌المللی تا اقدامات در سطح محلی تقویت کنیم.

@ENVNEW

منبع: سازمان ملل

ادامه مطلب

دیدگاه

انسان بود که محیط زیست را تخریب کرد( برای روز ملی آب،۱۳ اسفند)

منتشر شده

در

توسط

شاید کمتر کسی بداند روز ۱۳ اسفند ماه هر سال به نام روز ملی آب نامگذاری شده است؛ شعار این روز هم “ریاضت آبی، مشارکت همگانی، شتاب در تغییر” اعلام شده است.
به گزارش ایرنا مناسبت های تقویمی، بهانه و فرصتی هستند تا توجه عموم و نخبگان را به اهمیت روزهای نامگذاری شده برای آن جلب کنند و اما “آب” نیز در جهان و ایران، یکی از این موضوعاتی است که دست مایه تعریف روز و حتی هفته برای گسترش آموزش ها و توجه ها به این موضوع مهم می شود.
روز ملی آب (۱۳ اسفندماه) بستر مناسبی است تا رسانه ها، سازمان ها، دستگاه های آموزشی و همه ظرفیت های کشور برای یادآوری نقش بی نظیر آب در زندگی ما، وارد میدان شوند؛ نکته آنکه روز ملی آب در تقویم جمهوری اسلامی، کمتر شناخته شده است که شاید یکی از دلایل آن نزدیک بودن آن به ایام پایان سال و شاید هم تبلیغات ضعیف متولیان این حوزه بوده است؛ مگر مهم‌تر از سرمایه بزرگی چون آب هم در زندگی بشری وجود دارد؟

آب محور توسعه است و اگر نباشد پس توسعه ای هم در کار نیست؛ بنابراین امر توسعه را بدون توسعه بهره برداری از منابع آب تقریبا ناممکن می دانیم؛ امروز در سراسر جهان مشاهده می شود که رودخانه ها، آبخوان ها، جنگل ها، کوه ها و دشت ها در اثر این توسعه بی هوا و ناپایدار به شدت آسیب پذیر شده اند.

واقعیت این است که ما در یک سیستم تعاملی میان طبیعت و انسان زندگی میکنیم که در این سیستم، تغییرات در یک المان به طور حتم باعث ایجاد تغییر در بقیه سیستم می‌شود؛ اختیار انسان به طور مداوم بنیان‌های طبیعی جامعه را دگرگون می‌کند و در عوض وضعیت زندگی بشری دگرگون میشود؛ بنابراین نمی‌توان با طبیعت به عنوان یک پس زمینه زندگی بشری برخورد کرد

انسان بود که محیط زیست را تخریب کرد، مسیر طبیعی رودخانه‌ها را تغییر داد، سد ساخت، آبهای زیرزمینی را تخلیه کرد و از راه‌های دیگر به دستکاری مداوم طبیعت پرداخت که اغلب با نتایج ناخواسته و مخرب همراه بودند؛ از فرسایش خاک گرفته تا بحران آب؛ از آلودگیهای کشنده تا ایجاد زمینه های زیست محیطی برای تولید و حیات میکروارگانیسم‌های مولد بیماری که در واقع منجر به ظهور پاندمی‌های مهلکی مانند کووید ۱۹ شد.

به این ترتیب برای جا افتادن روز ملی آب باید به سراغ سازمان‌های مردم نهاد رفت و آنها را برای مشارکت در برنامه‌های این روز بسیج و تقویت کرد؛ نفوذ این گونه تشکیلات به لحاظ مردمی و محله محور بودن آنها و ترکیب اعضای‌شان که عموما از جوان‌های پر انرژی هستند، زیاد است و تاثیر خوبی دارند.
وی با بیان اینکه فعال سازی فضای مجازی و تولید محتواهایی اثر بخش و هشدار دهنده و انتشار آنها در گروه‌ها نیز می‌تواند کارساز باشد، اگر بتوان با آثار ارزشمند به درون خانواده‌ها نفوذ کرده و مادران و فرزندان را به مصرف صحیح و بهینه آب تشویق و ترغیب کنیم و با این فرهنگ‌سازی به افق‌های دور نگاه کنیم، می توان امید به تغییر داشت
یزد-خبرگزاری ایرنا

ادامه مطلب

دیدگاه

زندگی در تر سالی یعنی باختن زندگی(پوشش برفی ایران در ۹ اسفند ۲۳٪بیشتر از مدت مشابه)

منتشر شده

در

توسط

پوشش برفی ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۲، ۲۳درصد بیشتر از مدت مشابه در میانگین درازمدت کشور! 🟢📚 @darvishnameh1️⃣ مطابق داده‌های شرکت مدیریت منابع آب ایران و بررسی تصاویر ماهواره‌ای، بخشی از ایران که در این نقشه با رنگ آبی مشخص شده، بیش از ۵۵ میلیون هکتار وسعت دارد. این مقدار حدود ۳۸.۵ میلیون هکتار بیشتر از پوشش برف در مدت زمان مشابه در طول میانگین درازمدت است و حجم اب معادل برف در این گستره به ۱۷میلیاردمتر مکعب، دوبرابر نیاز آب شرب و مصارف بهداشتی ایرانیان در سال می‌رسد.2️⃣ این بهترین رخداد برای طبیعت خشک و تشنه ایران است، اما نباید تصور کنیم که اینک می‌توان به احیای دریاچه ارومیه، بختگان، هورالعظیم، گاوخونی و جازموریان امیدوار بود!3️⃣ متاسفانه نظام اقتصادی حاکم بر ایران به شدت کوته‌نظر و آینده‌ستیز است و هیچ ارزشی برای پایداری در تاب‌آوری قایل نیست. بنابراین، همانگونه که در سال آبی گذشته که حوضه آبخیز زاینده‌رود یک بارش رویایی را تجریه کرد، اما گاوخونی احیا نشد، امسال هم نمی‌توان امیدی به احیای اغلب تالاب‌ها و دریاچه‌های کشور داشت، چون این آب‌ها به بخش کشاورزی و صنعت پیش‌فروش شده و افتخار دولت‌ها این است که توانسته‌اند صادرات بخش کشاورری – یعنی صادرات آب – به خارج از کشور را ۱۲برابر افزایش دهند! چگونه ممکن است کشوری که مقام دوم فرونشست زمین در جهان را دارد، همچنان با افتخار اجازه دهد تا خون اندامش – منابع آب شیرین راهبردی‌اش – به خارج صادر شود به نام صادرات کشاورزی و لبنیات و …؟ مگر نمی‌بیند که ۵۰ هزار کیلومتر مربع از خاک ایران، فرونشستی بیش از ۲ سانتی‌متر در سال را تجربه کرده و عملاً از حیز انتفاع تا هزاران سال آینده ساقط شده‌اند؟4️⃣ راه نجات آن است که نظام تدبیر کشور به ناتدبیری‌ها پایان داده با انتخاب اقتصادی که آب‌محور نباشد، بکوشد تا در هر شرایطی پس از حق شرب و مصارف بهداشتی و پیش از کشاورزی و صنعت، حقابه محیط‌زیست به میزان دست‌کم ۴۰ میلیارد متر مکعب در سال پرداخت شود. تصویب و ابلاغ سند امنیت غذایی در اردیبهشت سال ۱۴۰۲ و قبول کاهش در مصرف آب در بخش کشاورزی به میزان ۳۰ میلیارد مترمکعب تا افق ۱۴۱۱، یگانه نشانه امیدبخشِ بازگشت تدبیر به نظام ناتدبیرِ کنونی است. مردم و رسانه‌ها باید با هشیاری، شجاعت و هوشمندی اجرای دقیق سند امنیت غذایی را که توسط رییس‌جمهور ابلاغ شده است، بخواهند.5️⃣ یادمان باشد: تا زمانی که فکر کنیم در ترسالی‌ها می‌توان زندگی کرد، زندگی را باخته‌ایم. نگاه کنیم به امارات متحده عربی که ارزش تجارت غیرنفتی‌اش در سال ۲۰۲۳ به ۹۵۳ میلیارد دلار رسید.#نه_به_اقتصادی_آب_محور#سند_امنیت_غذایی#محمد_درویش

ادامه مطلب

اخبار جمعیت