با ما همراه باشید

دیدگاه

۲۱ تیر ؛ روز بدون پلاستیک

منتشر شده

در

پلاستیک!پدیده ای که در سال ۱۸۵۶،توسط الکساندر پارکس پا به زندگی روزمره ی انسان ها گذاشت و به دلیل ارزان، بادوام، سبک، کاربردی و بهداشتی بودن برای حمل مواد غذایی در بین مردم محبوبیت زیادی پیدا کرد. .اما بد نیست که بدانیم پلاستیک، یکی از دیرتجزیه پذیرترین مواد در طبیعت به شمار می‌رود که بین ۲۵۰ تا ۵۰۰ سال روند تجزیه ی آن طول می کشد و تهدید جدی برای سلامت انسان ها آب و خاک است. سلب زیبایی و سلامت طبیعت، بخش کوچکی از خسارت های به جا مانده از این ویرانگر شیمیایی است که به دست بد موجوداتی افتاده است.
براساس تحقیقات انجام شده تنها در ایران سالانه بیش از ۳ میلیون تن پلاستیک تولید می شود.
در دنیا تلاش هایی برای جلوگیری از آلودگی طبیعت توسط پلاستیک انجام گرفته است؛ سازمان ملل کنوانسیونی را وضع کرد که طی آن، تمام موادی که مستقیما به آب ریخته می شوند باید زیست تجزیه پذیر باشند.

به منظور فرهنگ سازی و ارتقاء سطح دانش شهروندان در زمینه مضرات استفاده از کیسه‌های پلاستیکی، ۲۱ تیر ماه از سوی طرفداران محیط زیست روز بدون کیسه پلاستیک نامگذاری شده است. ارتقای سطح آگاهی مردم در زمینه زیان های بهداشتی و محیط زیستی استفاده از کیسه های پلاستیکی از جمله اهداف مهم نامگذاری روز بدون پلاستیک بوده است.

و حال جمعیت زنان و جوانان حافظ محیط زیست نیز به حمایت از صدمات وارد شده به طبیعت و انسان ها ، برای آگاهی رسانی از فاجعه ی به وجود امده از مصرف بی مورد پلاستیک به مردم اقلیم خود ،دست به کار شده است.
این تشکل مردمی در دو سال پیاپی سعی به برگزاری هر چه بهتر این روز داشته است.
در سال گذشته با حضور در سه فروشگاه،نجم،احمدی و گیلان و توزیع ساک های پارچه ای، تراکت و بروشور و با هدف ارتباط بیشتر با مردم و ایجاد آگاهی از مشکلات استفاده از کیسه های پلاستیکی و جایگزین آن با ساک های پارچه ای به فعالیت پرداخت.
و همچنین امسال

با توجه اهمیت این روز و با استناد به تجربیات گذشته و برنامه ریزی های صورت گرفته ،تصمیم به برگزاری برنامه هایی در پیاده راه فرهنگی رشت، بازار رضوانشهر و یکی از خیابان های پره سر گرفته شد. متاسفانه به دلیل مشکلات جوی و بارندگی دور از انتظار،برنامه ی جمعیت در رشت لغو گردید!
برنامه هایی که در شهرهای پره سر و رضوانشهر در روزهای ۲۲ و ۲۳ تیر تدارک دیده شد به خوبی برگزار و مورد توجه و استقبال مردم قرار گرفت. قابل ذکر است که این مراسم بازخورد خوبی هم به همراه داشته است.
که در ادامه گزارشی که توسط خبرگزاری ایرنا تهیه شده را قرار داده ایم.

دیدگاه

20 آذر “روز جهانی کوهستان” مبارک باد

منتشر شده

در

توسط

نامگذاری روز جهانی کوهستان

به دنبال بزرگداشت سال بین المللی کوهها در سال (2002) مجمع عمومی سازمان ملل متحد در پنجاه و هفتمین جلسه خود در ژانویه 2003 روز 11 دسامبر (20 آذر) را بعنوان روز جهانی کوهستان تعیین و از سازمان خوار بار و کشاورزی ملل متحد (فائو) دعوت کرد تا مسئولیت هماهنگی این روز در سطح جهان را بر عهده بگیرد. فائو هر سال با تعیین یک موضوع، از کشور های کوهستانی و اعضای مشارکت برای کوهها (MP ) دعوت می نماید تا با اجرای آیین های ویژه نظیر گرد همایی و … اجرای برنامه های کوهنوردی در بزرگداشت این روز و تاکید هر چه بیشتر بر اهمیت و نقش کوهستان بکوشند.

روز جهانی کوهستان,کوهستان,11 دسامبر روز جهانی کوهستا

نماد روز جهانی کوهستان

نماد روز جهانی کوهستان 
نماد روز جهانی کوهستان شامل سه مثلث متساوی الاضلاع بر روی یک خط افقی است. مثلث سمت چپ یک الماس آبی رنگ در بالا دارد و نشان از یخ و برف در قله کوه و لزوم توجه به گرمایش زمین و حفظ برفهای کوهستان دارد. مثلث میانه دایره نارنجی دارد که نشان دهنده منابع طبیعی محیط کوهستان است که به طور مداوم از داخل کوه ها استخراج می شوند و مثلث سمت راست یک مثلث سبز کوچک در پایه دارد که نشان دهنده سرسبزی و محصولاتی است که در دامنه کوه ها رشد می کنند.

ارزش کوه ها
سرچشمۀ همۀ رودهای بزرگ، و منشا نیمی از آب های شیرین جهان، کوهستان است. کوه ها، زیستگاه گونه های بی شمار گیاهی و جانوری، خاستگاه بخش مهمی از تنوع زیستی و پناهگاه بسیاری از گونه هایی هستند که در دشت ها نابود شده اند. کوه ها، بزرگترین گردشگاه ها و ورزشگاه ها هستند و با داشتن چشم اندازی باشکوه و هوای پاک، امکان پیاده روی و ورزش در یک محیط دل انگیز را فراهم کرده اند.

چند عامل اصلی تخریب در کوهستان
چرای دام، ساخت و ساز، معدن کاوی، جاده سازی، گردشگری ناسالم، چیدن گل ها و گیاهان، نوشتن یادگاری، انباشت زباله و … .

کوهستان,20 آذر روز جهانی کوهستان,11 دسامبر روز جهانی کوهستا

سرچشمۀ همۀ رودهای بزرگ و منشا نیمی از آب های شیرین جهان، کوهستان است

وظیفۀ کوهنوردان در حفظ کوهستان
اگر چه ممکن است یک کوهنورد طبیعت دوست، نقشی در ایجاد و تشدید بسیاری از عوامل تخریب کوهستان نداشته باشد، اما چون انگیزۀ اصلی کوهنورد برای رفتن به کوه، بهره مندی از محیط طبیعی است، خود را برای حفظ محیط کوهستان و کاهش عوامل مخرب مسئول می داند. بهتر است کوهنوردان برای حفظ محیط زیست کوهستان به این نکات توجه کنند :

 احساس مسئولیت در قبال فرزندانمان تا در آینده بتوانند همچون ما از طبیعت بهره ببرند.
√ برنامه های کوهنوردی پر جمعیت که فشار ناگهانی زیادی را بر طبیعت وارد می کند، اجرا نکنیم.
 در هنگام کوهنوردی، چون یک محیط بان مسئول، مراقب تخلف ها و آسیب رسانی های دیگران باشیم. بیشتر کسانی که اشتباه کوچکی مرتکب می شوند، با یک تذکر محترمانه قانع می شوند.
 از فعالیت های مخرب محیط های کوهستانی گزارش تهیه کرده و برای انعکاس آن ها در رسانه ها و اطلاع رسانی به سازمان های مسئول اقدام کنیم.

 به جای درخواست از مسئولان برای ایجاد تسهیلات کوه نوردی در دل طبیعت (مانند پناهگاه)، خواستار ساخت خانۀ کوهنورد در شهر یا روستا، برای برگزاری نشست ها و تاسیس کتابخانه و مرکز اطلاعات کوهنوردی شویم، یا به جای حمایت از پناهگاه سازی، خواستار ایجاد مجتمع های کوهستانی در مبادی مسیرها و دامنۀ کوهستان شویم.

 در سازمان های غیر دولتی طرفدار محیط زیست عضو شویم و در برنامه هایی مانند روز پاک سازی کوهستان، روز جهانی کوهستان، روز جهانی زمین پاک، روز ملی دماوند و … مشارکت کنیم.
 مشارکت در ادارۀ امور مربوط به محیط زیست و رعایت اصول طبیعت گردی پاک را ترویج کنیم.

منبع:

http://www.beytoote.com

ادامه مطلب

دیدگاه

۱۴ آذر، روزجهانی خاک گرامی باد

منتشر شده

در

توسط

چهاردهم آذرماه ( ۵ دسامبر) روز جهانی خاک است. این بزرگداشت با هدف گسترش توجه جامعه به اهمیت موضوع خاک، آگاهی بخشی عمومی درباره ضرورت های حفظ و جلوگیری از آلودگی، فرسایش و تخریب و تغییرکاربری خاک و ترویج روش های بهره برداری بهینه از آن صورت می گیرد.
آب و خاک اصلی ترین ارکان کشاورزی در هر کشور است. عواملی چون رشد شهرنشینی، ساخت و سازها و تغییرکاربری های بی رویه، ازدیاد زباله‌های شهری و صنعتی و جذب شدن برخی مواد شیمیایی در خاک، حفاری‌های معادن، چرای بی‌رویه دام‌ها، استفاده از سموم و آفت‌کش‌ها و مصرف بیش از حد کودهای شیمیایی، به فرسایش و آلودگی خاک و تخریب خاک و زمین های حاصلخیز می‌انجامد. روز جهانی خاک فرصتی است برای آگاهی بخشی عمومی درباره ضرورت های حفظ خاک و زمین های کشاورزی، تشریح خطرات ناشی از آلودگی، فرسایش و تغییرکاربری و تحریب خاک به عنوان یکی از ارکان محیط زیست و کشاورزی، آموزش و توانمندسازی جوامع محلی و اقشار مختلف، بررسی چالش‌ها و معضلات گوناگون پیش روی این عنصر حیاتی و ارائه راهکارهای عملی و علمی برای حفاظت از خاک.
در این راستا و به ‌منظور ارج نهادن به اهمیت خاک و جلوگیری از نابودی آن در سال ۲۰۰۲ بر اساس پیشنهاد اتحادیه جهانی علوم خاک، روز پنجم دسامبر به‌عنوان روز جهانی خاک نام‌گذاری شد تا دولت‌ها، سیاست‌گذاران و فعالان بخش خصوصی به‌طور جدی به تکاپو افتاده و برای رفع نواقص، اصلاح روش‌ها و بهبود اوضاع کیفی خاک‌ها چاره‌اندزیشی کنند. این روز به پیشنهاد کشور تایلند و با تصویب مجمع عمومی سازمان ملل سازمان جهانی غذا و کشاورزی (FAO)، به نام روز جهانی خاک نام‌گذاری شده است. این روز جهانی یک بزرگداشت سالانه است که به نمایان‌سازی اهمیت خاک برای جوامع در سرتاسر جهان کمک می‌کند و ضرورت بهره‌برداری پایدار از آن را آشکار می‌سازد. طی چندین سال پس از تصویب این روز، سالانه کنفرانس‌ها، نشست‌ها و جلسات گوناگون پیرامون این موضوع در کشورهای مختلف دنیا در تاریخ مذکور برگزار و در جهت بزرگداشت اهمیت خاک و اطلاع‌رسانی به اقشار مختلف مردم تلاش می‌شود. حتی در بعضی از کشورها مانند آلمان، هفته خاک تعیین و طی آن مراسم مختلفی برگزار می‌شود. سازمان ملل متحد نیز با توجه به اهمیت موضوع، سال ۲۰۱۵ را به‌عنوان سال جهانی خاک‌ها، برای تبیین اهمیت این منبع عظیم خدادادی تعیین کرده است.
“روز جهانی خاک”، اهمیت خاک را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین اجزای طبیعت و ایفاکننده نقش اساسی در حیات انسان از نظر سهم مؤثر در امنیت غذایی، تأمین آب سالم، تنظیم هوا و سایر کارکردهای زیست‌محیطی خاک به بشر گوشزد می‌کند. برای تشکیل هر سانتی متر خاک، این منبع ارزشمند حیات، به‌طور متوسط حدود ۳۰۰ سال زمان نیاز است که این مدت در مقایسه با عمر یک انسان بسیار زیاد است و به همین علت خاک به‌عنوان یکی از منابع غیرقابل تجدید در نظر گرفته می‌شود.

ادامه مطلب

دیدگاه

جنایت در کوره‌جان

منتشر شده

در

توسط

سال ها است از درختان و گونه هاي اندميك جنگل هاي هيركاني صحبت كرده و تاكيد مي كنيم كه اين درختان نمونه اَي در جهان ندارند. اما متاسفانه باز هم شاهد تعرض و بريدن اين گونه از درختان در شمال كشور هستيم. اين بار اما قصه كمي متفاوت است.

چندی قبل جناب آقای مهندس محمد درویش طی گزارشی که به ایشان از طرف جمعی از طرفداران محیط زیست در شاندرمن رسیده بود مطلبی بدین منظور ارایه دادند:

از شاندرمن که خارج می‌شوی، بعد از رسیدن به بازارچه شیخ‌نشین، باید به سوی روستای کوره‌جان حرکت کنی تا در کنار مزارع روستا این توده جنگلی از درختان کهنسال آزاد را ببینی که صدها سال است به سوی نور فریاد زده و قد کشیده‌اند اینک اما فردی که خود را مالک این زمین می‌داند، می‌خواهد ارزشمندترین زیستمند گیلان را ریشه‌کن سازد… آیا فریادرسی هست؟ مگر طبق قانون، قطع حتی یک درخت هم جرم نیست؟ پس چگونه سکوت می‌کنیم تا این جنایت رخ دهد؟! مگر عالی‌ترین مقام این کشور بارها زنهار نداده که حتی به بهانه ساخت حوزه‌علمیه هم نباید یک درخت قطع شود؟ و اصلاً مگر ما ایران را دوست نداریم؟

اما این هشدار اثرگذار نبود.

خبر تلخ و جان سوز بود… علی رغم هشدارها درختان کهنسال شاندرمن را شبانه بریدند. 

مهندس درویش با اظهار تاسف از این واقعه به شرح ذیل به این واقعه واکنش نشان دادند: من اگر جای رییس سازمان جنگل‌ها، مراتع و آبخیزداری کشور بودم، در عوض آن شبیخون داعش‌وار در شاندرمن، روزانه همه مدیرانی که در این حوزه مسامحه یا سکوت کردند را از کار برکنار کرده و به شعبه تخلفات اداری معرفی می‌کردم تا حساب کار دست دیگران آید. من اگر جای دادستان گیلان بودم، راساً وارد کار شده و فرمان بازداشت مسببین این جنایت را صادر می‌کردم. من اگر جای کنشگران محیط‌زیستی در استان گیلان بودم، کوتاه نیامده و خاموش نمی‌ماندم! دست‌کم ده روز است که هشدار داده و همه می‌دانستید که می‌خواهند این درختان ارزشمند و کهنسال آزاد را فردی سودجو که خود را مالک زمین می‌داند، قطع کند؛ چگونه در برابر این سربریدنِ آشکار سکوت کرده و می‌کنید؟!

چه بايد كرد؟؟؟

اما سوال ما این است:

چه کسی پاسخگوی قطع این درختان دیرسال است؟

شما بگویید “شکایت کجا بریم؟”

 

 

 

ادامه مطلب
تبلیغات

اخبار جمعیت